ITR
Genealogia ITR i instytucji pokrewnych do ITR jest złożona.
Instytut Tele- i Radiotechniczny powstał w 1956 r. wskutek połączenia części Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji (PIT)
z Centralnym Biurem Konstrukcyjnym Telekomunikacji (CBKT). ITR otrzymał siedzibę przy ul. Ratuszowej 11 w Warszawie, natomiast pozostała część PIT,
zajmująca się tematyką ultrakrótkofalową została przeniesiona na ul. Poligonową 30 w Warszawie.
ITR stał się kontynuatorem tematyki prowadzonej do 1956 r. w PIT. Genealogia ITR i innych instytucji pokrewnych jest jednak o wiele bardziej złożona.
Instytut Tele- i Radiotechniczny został utworzony w roku 1956 z połączenia dwóch pokrewnych instytucji, a mianowicie: Centralnego Biura Konstrukcyjnego Telekomunikacji (CBKT) oraz części Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji.
Działalność ITR początkowo obejmowała:
— prowadzenie studiów i prac naukowo-badawczych z dziedziny teletransmisji przewodowej, teletechniki łączeniowej (do roku 1958), radiotechniki nadawczej i odbiorczej oraz technologii materiałów i podzespołów tele- i radiotechnicznych;
— prowadzenie prac doświadczalnych i konstrukcyjnych i wdrażanie produkcji doświadczalnej i seryjnej dla potrzeb radiokomunikacji, radiofonii, telewizji i miernictwa radiotechnicznego;
— doskonalenie technologii i opracowywanie lub ulepszanie istniejących materiałów, elementów, podzespołów i zespołów do produkcji urządzeń elektronicznych;
— opracowywanie norm i typizację w dziedzinie radiotechniki;
— opracowywanie metod pomiarowych i unikalnej aparatury pomiarowej na potrzeby własne przemysłu radiotechnicznego;
— sprawdzanie, cechowanie i uwierzytelnianie przyrządów pomiarowych
— wydawanie publikacji naukowo-technicznych, zestawień dokumentacyjnych i informacji patentowych;
— organizowanie konferencji i zjazdów naukowych na tematy związane z aktualnymi potrzebami krajowego przemysłu radiotechnicznego;
— prowadzenie akcji szkoleniowych: przez organizowanie kursów doszkalających, seminariów i wykładów w zakresie wąskich specjalizacji lub na tematy aktualnie prowadzonych prac
W roku 1958 tematyka w zakresie teletransmisji przewodowej (i sam Zakład Teletransmisji Przewodowej) została przekazana przez Instytut do Państwowych Zakładów Teletransmisyjnych (PZT). Rok później wydzielono z Instytutu zakłady:
Teletechniki Łączeniowej i Elektroakustyki (telefonicznej) i stworzono niezależny od Instytutu Zakład Badań i Studiów Teletechniki.
Przy Instytucie istniał wówczas Zakład Doświadczalny, jeden z trzech, jakie Instytut posiadał w latach 1956-1961. Z dwóch pozostałych — jeden (warszawski) usamodzielnił się jako zakład produkcyjny pod nazwą Zakłady Podzespołów Radiowych (Omig), drugi (bydgoski) został dołączony do Zakładów Wyrobów Elektrotechnicznych (Eltra), jako niezależny dział produkcji aparatury radiometrycznej.
Jak zatem widać, Instytut stał się twórcą nowych instytucji i jednostek organizacyjnych przemysłu elektronicznego i teletechnicznego.
Jeśli chodzi o wyniki ówczesnej działalności Instytutu, to można je rozpatrywać w trzech aspektach: prace bezpośrednio wykorzystywane w produkcji przemysłowej, prace prowadzone w Zakładzie Doświadczalnym i w innych instytucjach. Prace te obejmowały następujące dziedziny: radiokomunikację, radiofonię, telewizję, piezotechnikę, materiały magnetyczne, technologie elektroniczne. Oprócz tych prac o charakterze naukowo-badawczym są też ówcześnie prowadzone prace zlecone, prace normalizacyjne, prace związane z usługami specjalistycznymi oraz prace publikacyjne. W wielu tych pracach Instytut ściśle współpracował z innymi jednostkami oraz prowadził prace dokumentacyjne i wydawnicze.
Z ważniejszych osiągnięć Instytutu w tym minionym okresie należy wymienić:
— opracowanie metod pomiarowych i różnego rodzaju aparatury pomiarowej do badań właściwości elektrycznych elementów, podzespołów oraz urządzeń radiotechnicznych i telekomunikacyjnych;
— opracowanie podzespołów i modeli odbiorników radiotechnicznych i telewizyjnych z wykorzystaniem techniki półprzewodnikowej;
— opracowanie modeli i wykonanie serii próbnych radiofonicznych przenośnych i urządzeń dla radiokomunikacji służb ruchomych;
— doprowadzenie wielu wyrobów do krajowej produkcji — wprowadzenie licznych technik połączeń drukowanych;
— opracowanie technologii produkcji rdzeni proszkowych i ferrytowych, w szczególności do zastosowania w urządzeniach przeznaczonych do pracy w warunkach tropikalnych;
— opracowanie elementów, podzespołów i układów miniaturowych i subminiaturowych;
— opracowanie specjalnych materiałów magnetycznych przeznaczonych do pracy przy w.cz.;
— opracowanie bezechowej komory akustycznej do badań elektroakustycznych.
cdn
aktualizacja strony 30.12.2025 r.
Powrót do "Polskie instytucje i firmy związane z przemysłem elektronicznym"